شب یلدا
شب یلدا
تمدن آمد، احترام را برد. مدرنیته آمد، فرهنگ را برد. تکنولوژی آمد، همه چیز را برد.
ایرانی یعنی عشق. ایرانی یعنی محبت، ایرانی یعنی گذشت، ایرانی یعنی احترام، ایرانی یعنی عاطفه، ایرانی یعنی انسان و انسانیت.
با آمدن تکنولوژی، صنعت وارداتی همه چیزمان را از دست دادیم. هویت، اصالت، فرهنگ ، آن هم فرهنگ غنی ایرانی که زبان زد جهانیان بود. مهر و عاطفه ایران ضرب المثل بود. الان چی؟ گذشت و ایثار خصیصه ذاتی ایرانی بود که نمونه اش 8 سال دفاع مقدس. کل آداب رسوم ایرانی درس عبرتی بود برای جهانیان که البته در زمان رتگ تجدد گرفته و آلوده به ریا و تزویر.
در ایران عزیز مراسمات زیبایی با توجه به قومیت های مختلف وجود داشت و البته هنوز هم هست مثل مراسم چهارشنبه سوری. شب یلدا و بازی های شیرین دوران نوجوانی مثل چومچه گلین یا مراسمات آیینی، عزاداری محرم و خیرات و مبرات و قلیه پزان. که آشنایی با هر یک از آنها خالی از لطف نیست. البته برپایی این مراسمات در خانه های قدیمی (سنتی) که دارای حیاط بزرگ و کوچک پنجره های چوبی با شیشه های رنگارنگ که با تابیدن آفتاب انگار خانه توسط نقاشی زبردست رنگ شده، شکوه و زیبایی خاصی داشت. آپارتمانهای بزرگ و کوچک به نظر خیلی زندان خانوادگی مدرن است، لطف و گیرایی ندارد.